مقر فرماندهی ارتش آزادی‌بخش مارشال تیتو توسط نیروهای متحدین محاصره شده است. پارتیزان‌ها چاره‌ای ندارند جز اینکه راه خود را از میان محاصره باز کنند و در دشت‌های سوتسسکا با دشمن روبرو شوند.

به دو معدنچی پارتیزان ماموریتی افتخارآمیز واگذار می‌شود تا سه کودک یتیم را به سلامت از یک منطقه جنگی خطرناک به قلمرو آزاد شده و امن منتقل کنند. در ابتدا این دو معدنچی احساس حقارت می‌کنند زیرا ترجیح می‌دادند در عملیات‌های مهم‌تری شرکت کنند، اما بعداً با بچه‌ها، به ویژه با پیتر که کوچک‌ترین آن‌هاست، دوست صمیمی می‌شوند.

در ژوئن ۱۹۴۲، آلمانی‌ها و همدستانشان تصمیم می‌گیرند تا پارتیزان‌ها و پایگاه اصلی آن‌ها را در جنگل‌های کوه کوزارا در شمال بوسنی نابود کنند. آن‌ها کوه را محاصره کرده و عملیات پاکسازی را آغاز می‌کنند. پارتیزان‌ها که از نظر تسلیحات و تعداد در موضع ضعف قرار دارند، نه تنها باید از خود مراقبت کنند، بلکه باید برای محافظت از هزاران آواره نیز تلاش کنند.